مهمان تو ایم
هرکجا باشیم و هر جاکه رویم حاضران کاسه و خوان توایم
نقشهای صنعت دست توایم پروریده نعمت و نان توایم
چون کبوتر زاده برج توایم در سفر طواف ایوان توایم
هر زمان نقشی کنی در مغز ما ما صحیفه خط و عنوان توایم
همچو موسی کم خوریم از دایه شیر زانکه مست شیرو پستان توایم
ایمنیم از دزدو مکر راهزن زانکه چون زر در حرمدان توایم
زانچنین مستست و دلخوش جان ما که سبکسارو گرانجان توایم
گوی زرین فلک رقصان ماست چون نباشد چونکه چوگان توایم
خواه چوگان ساز ما را خواه گوی دولت این بس که به میدان توایم
خواه ما را مار کن خواهی عصا معجز موسی و برهان توایم
گر عصا سازیم بفشانیم برگ وقت خشم و جنگ ثعبان توایم
عشق ما را پشتداری میکند زانکه خندان روی بستان توایم
سایه ساز ماست نور سایه سوز زانکه همچون مه به میزان توایم
هم تو بگشا این دهان را هم تو بند بند ان توست و انبان توایم
گزیده ای از کلیات شمس
پیام وصل محفل ذکریست در فضای غربت اکنون، پیرامون موضوعاتی که گاه بیان کردنشان فاصله ها را کوتاه میکند. دراین صراط ، حرکتی به سوی رشد را آغاز کرده ایم .